[Blog 15] Blog: Het gaat niet om aantallen, maar om passie!

Vanmorgen was ik de kast met kruiden en specerijen aan het bijvullen. Bij het rangschikken van de potjes was ik ineens 50 jaar terug in de tijd. Ik was terug in de keuken van oma Dirkje in Amsterdam. Een smalle keuken met rood wit geblokte gordijnen, vitrage en een jute loper op de zwart wit geblokte stenen vloer.

Aan de wand tegenover het aanrecht hing een houten pannenrek met daarop van groot tot klein een serie identieke pannen. Onderaan het rekje hing een serie steelpannen. Op woensdagmiddag haalde zij mij uit school en ging ik bij haar en opa lunchen. Onderweg naar huis haalden we verse vis op de Postjesweg.

De vis werd door mijn oma in een ruime portie roomboter gebakken. Vis moet zwemmen riep zij altijd vrolijk. Als ik de tafel moest dekken pakte ik een wit damasten kleed uit de lade van het dressoir. Met een glas karnemelk erbij aten we de knapperig gebakken vis op een witte boterham. Na het eten ging opa een sigaar roken. Hij zat dan in zijn eigen stoel bij de haard. Naast zijn stoel stond een rookstandaard met daarop een heel handig klemmetje waarin precies een doosje lucifers paste. Mooie tijden. Ben ik nu op de leeftijd dat ik mij die momenten zo sterk ga herinneren?

De liefde voor koken heeft mijn oma doorgeven aan mijn moeder en zij gelukkig weer aan mij. Oma’s kruidencollectie bestond uit; peper, zout, kerrie en nootmuskaat. Meer kruiden heb ik er volgens mij nooit aangetroffen. Zij kookte zonder risico. Zij had op een kookboek na geen culinaire tijdschriften. Er werd niet over de grens gekookt en tóch varieerde zij met gerechten en smaken. Haar komkommer was flinterdun geschaafd,  aangemaakt met olie, azijn, peper en een schepje suiker. Zo lekker! Superknap dat zij met zo weinig kruiden zo smakelijk kon koken. Als ik mijn kruidencollectie bekijk tel ik minimaal 60 potjes en het aantal kookboeken vermeld ik maar niet. Ik kook graag over de grens, ben altijd op zoek naar nieuwe kruiden, experimenteer en stel eigen melanges samen. Ik weet zeker dat zij ervan had genoten om mij zo bezig te zien en ik had bij haar nog net zo smakelijk gegeten als toen. Ik was toen 7.

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.